Bunt, przestępczość, literatura, homoseksualizm. Julian Schnabel opowiada historię kubańskiego pisarza – Reinaldo Arenasa. Od momentu narodzin aż do śmierci. Życie tego buntownika i homoseksualisty było pełne przygód: emigracja, sukcesy, więzienie, sława, samotność…
Biograficzny film ukazujący życie kubańskiego pisarza Reinaldo Arenasa, który początkowo zainspirowany rewolucją Fidela Castro, jest później prześladowany przez reżim Castro za swój homoseksualizm. Reżyser filmu, Julian Schnabel, kierując się słowami kubańskiego pisarza „Wygnaniec jest duchem, kimś, kto nigdy nie osiągnie realności”, przenosi na ekran to krótkie, acz straszliwe uczucie bycia uciekinierem. Film jest obrazem życia, pracy artysty, jego rychłej śmierci i bolesnego przeobrażenia kubańskiego ustroju z socjalistycznego w totalitarny. Łamie jednakże, poprzez zmysłowe wręcz doświadczenia, standardowe zasady filmu biograficznego.
Akcja rozpoczyna się cytatem: „Ja jestem tym złym i samotnym dzieckiem wieczności”. Pisarz, mimo że razem z matką mieszkają w biedzie, odnajduje swobodę i beztroskę na farmie dziadków na jednej z kubańskiej prowincji. Tam oddaje się pisaniu poezji. Kierowany patriotyzmem, Arenas podąża za rebelią Castro, dzięki czemu zdobywa posadę w prestiżowej Bibliotece Narodowej. Odnajduje się jednocześnie w miejskiej grupie homoseksualistów. W wieku 20 lat publikuje swoją pierwszą powieść, ale pod koniec lat 60-tych musi uciekać przed tym samym reżimem, który sam do niedawna popierał. Kiedy jego druga powieść, z trudem utrzymana w tajemnicy przed Castro, zostaje opublikowana we Francji, Arenas trafia na dwa lata do więzienia pod fałszywym zarzutem seksualnego molestowania nastoletniego chłopca. W 1980 roku wraz z Lazaro (filmowa kreacja Oliviera Martineza) wyjeżdżają do Nowego Yorku. Żyją razem w platonicznym związku do momentu, kiedy pisarz dziesięć lat później umiera na AIDS. Podobnie jak Oskcar Wilde, Arenas znosi prześladowania w imię artystycznej wolności i umiera, nie doczekawszy się aprobaty swoich dzieł.
W swoim filmie Schnabel nie demonizuje życia Arenasa, jego wizja nie jest przygnębiająca, reżyser – znany malarz – patrzy na świat artysty oczyma artysty. Epizodyczną rolę zagrał Sean Penn, John Depp wystąpił zaś niejako w podwójnej roli – więziennego strażnika, który przemyca utwory Arenasa poza więzienie i transwestyty. Niesamowicie wiarygodną kreację aktorską stworzył Bardem. Zagrał homoseksualistę, którego nieśmiały sposób bycia maskuje prawdziwą odwagę.
NAGRODY:
- MFF w Wenecji 2000 – Najlepszy aktor Javier Bardem;
- Nominacja do Oscara 2001 – Najlepszy Aktor Pierwszoplanowy – Javier Bardem.
Zanim zapadnie noc / Before Night Falls / Antes que anochezca
reżyseria: Julian Schnabel
scenariusz: Julian Schnabel, Lazaro Gomes Carriles
zdjęcia: Guillermo Rosas, Xavier Pérez Grobe
muzyka: Lou Reed, Carter Burwell, Laurie Anderson
obsada:
Reinaldo Arenas – Javier Bardem
Lazaro Gomez Carilles – Olivier Martinez
Pepe Malas – Andrea Di Stefano
Bon Bon/Porucznik Victor – Johnny Depp
Cuco Sanchez – Sean Penn
Herberto Zorilla Ochoa – Michael Wincott
Fina Correa – Najwa Nimri
Virgilio Pinera – Hector Babenco
Matka Reinaldo – Olatz Lopez Garmendia
Reinaldo jako nastolatek – Vito Maria Schnabel
Profesor – Jerzy Skolimowski
Ojciec Reinaldo – Sebastián Silva
czas trwania: 133 min.
produkcja: USA 2000 r.,
gatunek: Dramat, Biograficzny
Zanim zapadnie noc
Czwartki LGBT
Kinoteka
29 kwietnia 2010, godz. 21.30.